De vele wegen, bruggen en verkeerslichten die openliggen, gestremd zijn of worden vervangen zijn het gesprek van de dag. We wisselen tips uit over hoe je het beste kunt rijden. We klagen over hoeveel extra tijd dit kost en spreken onze verbazing uit dat de verschillende werkzaamheden niet op elkaar zijn afgestemd.
Naast al dit gemopper heeft het ook positieve kanten. Bij de Haastrechtsebrug, de stad uit, sta je standaard minimaal vier keer te wachten voor het stoplicht. Ook de stad in sta je, pal naast het brugwachtershuisje, langer te wachten dan normaal. Dit is een mooie gelegenheid om mijn kunstinstallatie in het brugwachtershuisje goed te bekijken.
Allie zit voorin, ik heb hem alleen in de auto. Normaal rijd ik nooit via deze route van zijn huis naar de instelling. Maar ja, ondanks de vertraging hier bij de brug is dit nu wel de snelste route. We staan naast het huisje voor het verkeerslicht te wachten. Allie kijkt om zich heen, verrast blijft zijn blik bij het brugwachtershuisje hangen. Hij kijkt mij aan en zegt: roboodt, roboodt kijk, kijk dan, twee honden…
Allie kan nog niet lezen, dus de grap van een op wacht liggende hond met op zijn zwemvest de opdruk Port off Rotterdam ontgaat hem.
Inwendig smelt ik. Vorige week heb ik inderdaad de installatie uitgebreid met nog een hond en een tableau-vivant in het talud van de ambulancepost achter het brugwachtershuisje. Voor de goede kijker is er in het talud een Droste effect verwerkt.
Zo subtiel dat je de verrekijker van de brugwachter nodig hebt.